Hallo? ls er iemand?
lk kom eraan.
En de ladder? lk zei dat ik er geen had.
Zonder ladder raakt u niet op het dak. Zei mevrouw het niet?
Welke mevrouw? - Die ik aan de lijn had.
lk ken geen mevrouw. En ik hoef geen ladder.
Hallo, overigens. - Sorry, ja. U komt toch voor de antenne?
Nee, voor de advertentie bij het café. U zoekt een tuinman.
O, sorry. lk dacht...
lk zoek inderdaad iemand. lk wil een moestuin aanleggen.
Maar we kennen elkaar toch? - Zou best kunnen.
Van lang geleden?
Niets zeggen, ik weet het zo. Van het leger?
Eerder? Nog voor het leger?
Getver... De taart !
Het feest van het schoolhoofd. De oude... - Colin. Zn verjaardag.
Dat is aardig, kinderen. Charles, jij mag de kaars aansteken.
Elke jaar dezelfde komedie. Met één kaars, gezien z'n leeftijd.
We hadden 'n kraaienknaller als kaars vermomd.
Jezus, het gedonder achteraf. - Nou en of. lk kreeg van pa z'n riem.
En moeder maar brullen: "Sla hem niet dood !"
Hoe wisten ze dat wij het waren? - Weet je 't niet meer?
De gymleraar, bijgenaamd Klik-klak-Kodak, omdat hij alles fotografeerde.
Ja, en? - Op zijn foto van net voor de knal
zaten wij al met onze oren dichtgestopt.
Je kon er niet naast kijken dat wij de daders waren.
Nee, voor mij geen wijn. - Dat doe je me toch niet aan?
Een glaasje Chiroubles kan geen kwaad.
Een drupje dan, uit beleefdheid.
lk ben met de wijn gestopt. lk heb er te veel gedronken. Jaren.
Op 'n dag zei de vrouw doodleuk: "Als je niet stopt, ga ik weg."
En ik ben gestopt. Meteen. - Heel verstandig.
Op onze herinneringen.
Hoe noemden we ons alweer? De waaghalzen.
Klopt, ja. - Daar is m'n ladder.
Heb je Deruzeau gebeld?
De eerste in de gouden gids. - En meteen de duurste.
Dit gezegd zijnde... - En m'n tuin? We hebben niets afgesproken.
lk kom morgen wel terug. lk heb 't niet zo op je Deruzeau begrepen.
Tot morgen. - Tot morgen.
Je terrein is wel groter dan ik dacht.
lk had je niet gehoord. Ben je er al lang? - Ja, je sliep nog.
Het wordt wel een grote moestuin, tenzij je 'n groentekraam begint.
Welnee. Een moestuintje zoals moeder had, achterin. Kom kijken.
Dat kan ik aan, ja.
Hier. Sla, radijsjes, wortelen. Aardappelen.
Dat had zij. Een gewoon moestuintje. En de rest keurig onderhouden.
Dat is doenbaar. Groente voor jou en je vrouw en af en toe bezoek.
Wat tomatenplanten, kruiden, prinsessenbonen,
wasbonen. De basisdingen.
Voor de sla kijk ik met je vrouw, wat zij wil.
Ze komt pas als alles in orde is. - Best. lk kan drie keer per week komen.
lk heb tijd, ik ben met pensioen. - Nu al?
Het spoor. Prima sociale voorzieningen. Hebben we voor gevochten.
Niet dat ik 'n harde was. lk tekende wel om de hoop te vullen.
Maar ik ging niet betogen. Had de vrouw niet gepikt.
lk heb wat in je schuurtje gekeken. Voor werktuigen.
Eén ellende. Er zit niks degelijks bij. Op de sikkel na.
Eigenzinnig, maar bruikbaar. lk heb 'n hoekje opgeruimd.
Voor de rest is 'n zeis nodig. We gaan 'm samen kopen.
Een zeis is een zeis. - Een graszeis is lang geen struikzeis.
En de steel, metaal of hout?
De prijzen lopen enorm uiteen. Nee, we gaan samen.
Kopje koffie? - Nee, thee.
Drink jij thee?
Heb ik niet. - Koffie dan.
Al verteer ik 't niet.
Wat zijn al die schilderijen? Op sommige staat niet eens iets op.
Die wachten nog op me. - Hoezo, wachten?
Ja, ik ben schilder. - O ja?
Ach zo? Ben je dan kunstenaar?
Ja. Of dat probeer ik toch. Het is m'n vak.
Ga zitten.
Nou.
Nou ja, het is werk.
lk zou er het geduld niet voor hebben. - Het is geen kwestie van geduld.
Je moet vooral de tijd willen nemen.
En goed om je heen kijken.
Als ik werk, heb ik geen tijd om te kijken.
Kijk je dan nooit naar de zonsondergang, de sterren, de nevel?
Als er nevel is, valt er niet veel te zien.
De wintersneeuw, de huid van een vrouw...
De huid van een vrouw, da's wat anders.
Dat zijn dingen die je ziet, maar je zegt niet dat je ernaar kijkt.
Dat is wel goed. Heel netjes. Het lijkt wel een foto.
Dat is een jeugdwerk.
Zeker niet onaardig voor een beginneling.
Maar het karakter zit er niet in zoals bij een goed portret.
Herken je haar niet? - Nee.
Mijn moeder.
Heb ik niet gekend. lk ben hier nooit geweest.
En in de apotheek? Met haar witte jas, kaarsrecht.
Wij gingen naar de polikliniek. lk weet 't niet meer.
lk heb m'n vrouw gisteren over die taart verteld.
Om zulke dingen kan ze niet lachen.
lk heb er ook nog aan zitten denken. Wat 'n slachting, zeg.
Van school getrapt, geen vakantie, en daarna kostschool.
Werd jij er ook uitgegooid? - Nee. Voor mij was het afgelopen.
Afgelopen?
Voor ons arbeiders was de school zoals legerdienst.
Je doet 't omdat het wettelijk verplicht is.
Maar van zodra je 'n loon mee naar huis kunt brengen... werken !
Jij hebt vast gestudeerd. Wie geld heeft... Eindexamen, of zelfs meer?
Niet echt. Eindexamen, met veel moeite.
En daarna de academie,
dan een atelier en uiteindelijk... schilder.
Tja. Je hebt van die mensen.
Maar goed, we gaan de werktuigen in het schuurtje bekijken.
Wat 'n rommel. Alsof je bij de oude Deruzeau bent.
De elektricien? Die is niet oud. - Da's zijn zoon.
Een lul. Hoewel. Hij wist toch de dochter van Matouret te trouwen.
Komt me bekend voor.
Henriette, he? - Muriel. Met steenrijke ouders.
Ja, Muriel. Haar moeder voerde de elastiek van haar slipjes.
Een hele klus om daar onder te komen.
Hoe weet jij dat? - Dat werd gezegd.
Als ik 't goed heb, was ze vrij knap. - Heel knap.
Was je verliefd? - Zoals iedereen.
En probeerde je niks? Zei je niks?
Toch wel. - En?
Ze moest erom lachen. Ze verkoos Deruzeau.
En dat deed pijn?
Toen wel.
Maar ik denk er niet meer aan. Het is lang geleden.
Maar één keer heb ik Deruzeau wel 'n paar muilperen verkocht.
Hoezo? - We plakten affiches.
Alleen niet dezelfde. En er werd geknokt.
Het is stom, maar ik voelde me wel opgelucht.
Hier is 'n zaklantaarn nodig. - Heb ik in de auto.
Nu niet, nu niet.
Wat is me dat voor schroothoop? - Mensen houden 'n hoop dingen.
Hier zeker. Er wordt niks weggegooid. Maar nu moet het.
lk kan 't met 'n schoonzoon sorteren. Al zul je niet veel overhouden.
De rest... naar 't containerpark. Of Emmaus.
Denk je? - Jongen toch.
Die maken grondig schoon. Maar je houdt niks.
Ze nemen alles mee of niets.
Maar goed, die zeis nu. lk werk m'n rug de vernieling in met die sikkel.
Deze hier. Die wordt 't.
Prima product. lnpakken? - Nee. lk moet 'm eerst proberen.
Proberen, waarom? - M'n beste man !
Je kunt wel zien dat jij 'm niet de hele dag gebruikt.
Je moet rekening houden met het gewicht, de greep, het evenwicht.
Je wilt je armen niet overbelasten, noch je heupen.
Weet u wat de "dzie" is? - De "dzie"... ken jij de "dzie"?
U verkoopt zeisen, maar weet niet wat de "dzie" is. lk demonstreer het.
Gaat u even opzij.
Hou dit even vast, a.u.b. Attentie.
Mooi gehamerd, gewet, vakkundig geslepen. Hier krijg je geen spijt van.
De volgende weken komen de vaklui en zet ik gelijk wat orde op zaken in Parijs.
Doe jij intussen het grove werk? - Geen probleem.
Maar daarna neem ik 'n week vrij. Of toch drie dagen.
Waar gaat 't heen? - Jaarlijkse reis met de brandweer. Royan.
Dit jaar is het Royan? - leder jaar.
Eén dag voorbereiding, één dag uitstap, één dag op krachten komen.
leder jaar naar Royan? - Ja.
Maar tegen dan is je terrein militair geschoren: vooraan kort, achteraan glad.
En als je met je vrouw komt: verrassing ! - We komen niet samen.
O nee? Blijft ze nog lang weg? - We gaan uit elkaar.
Toch niet scheiden? - Daar ziet het naar uit.
Het is mijn schuld. lk heb wat domme dingen gedaan.
Gewoon wat avontuurtjes. Vooral met modellen.
Twee uur met een mooie blote meid... Je denkt alleen aan schilderen...
Als je alleen kijkt, ben je professioneel bezig. Als 't daarbij blijft.
Niet altijd, dat is het juist. Na de sessie kijk je met andere ogen.
Dan zie je niet het model, maar de mooie blote meid.
lk snap het.
Vroeger kneep mijn vrouw een oogje dicht, maar nu kijkt ze met argusogen.
Dan mag jij de sla kiezen. - Sla is sla.
Helemaal niet. Je hebt sla en sla. Zoveel soorten als de pastoor zegenen kan.
Kropsla, bindsla, ijsbergsla, krulandijvie... - Geen krulandijvie.
De rest mag je zelf kiezen. - lk bepaal de sla?
En de rest. Fruit, groente... alles. - Je zal niet teleurgesteld zijn, wolvenzoon.
Maar ik heb wel een kraan voor het begieten nodig.
lk zou alles graag veilig opbergen. - ln het atelier. Dat sluit ik af.
Mooi. Mijn gereedschap bij dat van jou. Verwarring uitgesloten.
Zet 't hier maar neer.
Ze is het brood vergeten. - Wie?
De buurvrouw. Meestal legt ze het hier. - Van de bakker aan de brug?
lk denk het. - Bij Raguet.
Je hebt de zoon gekend. Antoine. Toinou Raguet.
Een dikkerd die naar pipi stonk. Weet je 't niet meer?
Nee, maar jij hebt 'n goed geheugen. - Omdat ik nooit weggegaan ben.
lk leef tussen de herinneringen. - En, Toinou Raguet?
De klanten wilden hem niet als bakker.
Dus ging hij de geneeskunde in. Nu is hij zaalhulp in het gekkenhuis.
Daar letten ze niet op geurtjes. - En mijn brood?
Daar kom ik toe. Het brood is vader Raguet.
Vannacht overleden. Plots.
lk sprak 'm gisteren nog. Zag er kerngezond uit.
Nou ja, wat bleekjes met z'n bloemgezicht.
En vanmorgen, met de neus tussen de croissants.
Geen brood dus. - Geen brood.
Hij werd Dubbel genoemd. - Waarom?
Hij zei alles twee keer.
"Goedemorgen, goedemorgen. Mooi weertje, mooi weertje."
Hij dronk meer dan water alleen. Water met bloem geeft lijm, zei hij.
Lijm?
En vanmorgen dus met de neus tussen de croissants.
Excuseer me.
Ja, ik stond met mijn tuinman te praten.
Met een vriend.
Nee, je kent hem niet.
Ja, hij heeft er verstand van.
Drie dagen per week. Ja, heel tevreden.
En jij?
Ach zo. lk zal je een cheque sturen. Nee, ik sta erop. Hoeveel?
O, zoveel?
Nee, ik zei dat ik erop stond.
Ja, het gaat wel. lk schilder... slapjes.
lk priegel wat. lk priegel wat aan landschapjes.
Ja, ik moet mezelf even vinden.
Nee, ik red me best.
De buurvrouw doet het huishouden,
ze zorgt voor het eten, de boodschappen...
Hoe ze eruitziet? Hoe ze eruitziet...
Je werkt me op de zenuwen.
Het is lastig.
Lastig om mee te leven, lastig om bij weg te gaan. ls jouw vrouw jaloers?
Geen gevaar voor. - Zijn jullie al lang getrouwd?
Jongen toch. 27 jaar over twee maanden. - 27 jaar getrouwd...
leder jaar Royan... Hoe doe je dat? - En Nice.
leder jaar? - Ja, in het laagseizoen. Da's goedkoper.
Nou, zeg... leder jaar naar Royan en naar Nice?
Ja, we doen het elk jaar. We zijn het zo gewend.
We zetten de koffers nog maar neer of de baas herkent ons.
We boeken elk jaar dezelfde kamer. Keurig, net, de vrouw is tevreden.
En blijven jullie lang? - Twee weken.
Geen gevaar voor je tuin, hoor. Het is het seizoen dat alles groeit.
Geen zorg. De tuin is jouw domein. Je gaat of gaat niet, dat moet jij weten.
Maar... na al die jaren zul je Nice toch goed kennen?
Hoe zou je het beschrijven?
lk zou zeggen... het is mooi, het is blauw...
en er is ruimte omheen.
Elke ochtend ga ik met de vrouw voor de zee zitten.
Zij smeert zich met olie in en ik zit bij haar.
En wat doe je? - Naar haar kijken.
Loont de Promenade des Anglais de moeite? - Zeer zeker.
We lopen ze helemaal af en op het eind keren we terug.
Er zijn veel mensen, maar of het Engelsen zijn...
Een aantal misschien. Maar niemand praat, dus weet je het niet.
Het is erg rustig. Alleen oudjes. Eén duwtje en ze vallen omver.
Het lijken wel lndianen, zo bruin als ze zijn.
Dan gaan we eten. De maaltijden worden stipt geserveerd.
Vooral de voorgerechten zijn oké. Je mag naar hartelust nemen.
Dan gaan we rustig ons middagdutje doen. Tot vijf uur.
Dan gaan we naar de Promenade terug
en gaan van op 'n bank naar de zee zitten kijken.
Nice is best leuk.
Ja, je krijgt zin om erheen te gaan.
lk moet maar eens aan de slag. lk kan morgen brood meebrengen.
Er is 'n bakker bij de woonwijk.
Baguette? - Prima.
Alles oké? - Alles oké !
lk kom naar beneden.
lk heb je brood. En croissants. - Heel aardig van je.
lk doe m'n laarzen uit. Thuis maak ik alles zogenaamd vuil met m'n laarzen.
Hele kluiten aarde op het linoleum. - Mooie pantoffels.
lk verdraag geen sokken. Dat brandt. En dit is handiger.
Hoe je ook stampt, er blijft aarde onder je zool zitten.
En die valt eraf door de warmte in de keuken. En dan zwaait er wat.
Hier komt een likje verf. - Niet echt overbodig.
Mag ik m'n handen wassen? - Ga je gang.
lk heb de zeis aangezet op m'n aambeeld. Een stuk spoorstaaf.
Vooroorlogse Pont-a-Mousson. Die maken ze niet meer.
De rijdende kruidenier kwam langs. lk heb je thee.
Hij had maar één soort. - Mag ik?
Heb je nog wat melk? - Alleen magere.
Da's ook goed. Thee zonder melk blijft op m'n maag liggen.
Mag ik een vraag stellen? - Zelfs twee.
Het zijn mijn zaken niet, maar waarom kwam je je hier begraven?
Begraven? - Ja. ln Parijs heb je naam.
En dan in dit godvergeten gat belanden...
ln Parijs hebben een heleboel mensen naam.
Veel te veel naar m'n zin. En wat jij "dit gat" noemt...
Bij wijze van spreken. - Mijn "roots" liggen hier.
Hier ben ik opgegroeid. Snap je?
En of. Mij moet je het niet vertellen.
En dan is er nog wat.
Mijn vader wou dat ik de apotheek overnam die hij van zijn vader had.
En toen? - lk wou zijn apotheek helemaal niet.
De mensen met hun voorschriften en kwaaltjes vond ik maar niks.
En toen? - lk bedankte voor de farmaciestudie.
lk wilde naar de academie. Naar Parijs gaan, kunstenaar worden.
En toen? - Toen zei mijn vader...
"Kunstenaar is geen vak. Je verdient niks. Je onderhoudt er geen gezin mee."
Mijn moeder huilde onophoudelijk.
Met tranen zijn ze sterk.
Maar ik hield voet bij stuk. lk gaf niet toe en vertrok.
En toen?
Je hebt inmiddels al je "en toens" opgebruikt.
En toen...
stierf drie jaar geleden mijn vader. En mijn moeder kort daarna.
Na de begrafenis kwam ik het hele huis bekijken.
Van onder tot boven, met 'n krop in de keel.
ln een oude koffer vond ik mappen vol aquarellen
van het huis, de tuin,
bloemen, struiken, kreupelhout.
Ze waren allemaal... prachtig.
Mijn arme vader had het altijd weten te verzwijgen.
Toen begreep ik dat hij niet had durven weigeren.
Hij moest de zaak overnemen, willen of niet.
En hij hield de apotheek. - Ja.
En zijn artistieke verzuchtingen ook.
O, m'n tand doet zeer. - Ga dan naar de tandarts.
Dankjewel. Zoals die trekt.
Als het aan hem lag, had ik geen eigen tanden meer.
Hij trekt meteen. Zo had ik een kies
met haken als van een hengel. En hij zei...
"lk geef je geen spuitje. Een spoorman is hard."
Dat vond ie grappig. Maar ik hing met m'n kont 30 cm boven de stoel.
Met veel moeite kreeg hij hem eruit.
Alleen was het de verkeerde.
Geef me z'n naam, dat ik zelfs in geval van nood niet bij hem beland.
Nouja, het ziekenfonds betaalt alles.
Hoort bij de voordelen van het spoor. Gratis reizen en alle gebitskosten vergoed.
Maar je houdt me aan de praat.
De baas zal niet blij zijn als er niet gewerkt wordt.
Wat eet je? - Een haring.
Zo vroeg op de dag al? - Ja, elke dag. Een gerookte haring.
Heel smakelijk, net zo gezond als biefstuk en goed voor de bloedvaten.
Klopt. Japanners die alleen vis eten, krijgen minder hartkwalen.
Eigenlijk ben je half Japans. - Lach niet.
lk lach niet. Je drinkt thee,
je draagt geen schoenen in huis en je eet haring.
Nou, het geeft me energie.
Hapje proeven? - Nee, dank je.
lk heb de rozelaars weggehaald. Ze waren naar de bliksem.
Ze waren dan ook oud.
Moeder vertroetelde ze. Schitterende kleuren. En de geur...
Antieke rozen.
Kijk hier, er zaten nog etiketten op de stokken.
De wortels waren dood hout. Een hele klus om ze uit te trekken.
Had je tandarts erbij gehaald. - Nu je het zegt...
lk heb z'n naam voor je opgeschreven. Je weet maar nooit.
Hoe moet je dat uitspreken?
Bzyziski? - Het is een Pool.
Hou maar. lk krijg er zo al kiespijn van. - Een mens zou z'n naam moeten kunnen kiezen.
En hoe zou jij dan heten? - Vander Tuin.
Niet stom. En ik? - Vander Kwast.
Zo noem je me zeker bij je vrouw en je vrienden.
Helemaal niet. - Je praat toch wel eens over me?
Soms, als het zo uitkomt. - En hoe noem je me dan?
Je zult 't niet graag horen. - Zeg toch maar.
De boss. - Ja, da's belachelijk.
Vind ik ook. M'n schoonzoon kwam ermee.
De supermarktbewaker, niet die van de garage.
Hij zegt het voortdurend. De "boss" dit, de "boss" dat.
Hij vindt 't modern klinken. Amerikaans.
ls je schoonzoon niet een beetje stom? - Nee. Niet een beetje.
Mooi mes heb je daar. - Ja, mooi. En degelijk.
Kun je een paard mee vierendelen. Trouwens, een goede raad...
Altijd een mes op zak hebben. En een eindje touw.
Dat helpt je overal uit de nood. Vergeet het niet.
lk zal het onthouden.
Je hebt 'n olifantenkerkhof, dat is het haringkerkhof.
Het haringkerkhof van meneer Vander Tuin.
Het lijkt wel een titel van Eric Satie. Een musicus.
lk leg de sleutels bij het keukenraam.
Sluit vanavond af. Als je morgen terugkomt... - Da's de bedoeling.
Dan zie je de loodgieter. Zeg hem maar waar je je kraan wilt.
Op welke plek, hoe hoog... - ln orde.
De elektricien komt ook. Niet Deruzeau. lk ben veranderd.
Het is jouw geld. Je neemt wie je wilt.
En de schilder komt ook. Regel de sleutel met hem.
Wanneer ben je terug? - Zo vlug als ik kan.
Geen nood, over precies drie weken ben ik terug.
Tot dan, Vander Tuin. - Tot dan, Vander Kwast.
En rij voorzichtig. Er komt regen. - O ja?
Denk je? - lk denk het niet, ik weet het zeker.
Hallo, ja. Ja, ik ben het. lk kom net binnen.
Het heeft de hele rit geregend. Lunchen we nog samen?
Bij de Chinees? Weet je het zeker, de Chinees?
Goed, afgesproken. Tot morgen dan. Ja, kussen.
Je eet niet. - Jij ook niet.
lk hou niet zo van exotische kost, dat weet je.
lk kwam hier alleen om jou te plezieren.
Wil je niet wat wijn? - Meester Coiffard gesproken?
Wat? O, m'n advocate. lk zie haar maandag. - Dan pas?
Ze kon niet eerder. Meneer, mag ik de wijnkaart?
lk moet weten of je goed hebt nagedacht... Dank u.
Of je... Dank u, meneer.
Of je geen spijt hebt. Als we de stap eenmaal zetten...
De stap is gezet.
ln mijn hoofd is hij al vijf jaar gezet.
lk was geduldig, geduldig, geduldig. En ongelukkig.
En nu ben ik ongeduldig en... opgelucht.
Hoe eerder, hoe...
Wat ik niet snap, is dat je er nu pas mee komt.
Waarom juist nu? Heb je iemand leren kennen?
lk zei het zomaar.
Hoe gaat het met de uitgeverij? Jullie bereiden een fotoboek voor.
"Magritte, Ensor & Co".
Goed, die Belgen. Erg in tegenwoordig.
Wanneer ga je naar je boerengat terug? - Zo vlug mogelijk. lk moet mensen zien.
Allicht. - Schei uit. Het wordt een obsessie.
lk moet dingen regelen, vrienden opzoeken...
Went het ginder een beetje? - Uitstekend.
Dan kunnen we de boel hier verkopen. - Waarom?
lk heb een koper. - lk wel tien.
Meneer, de rekening, alstublieft.
lk ga niet ! lk ga niet naar de advocaat !
Waarom wil je scheiden? lk snap het niet.
leder zijn leven, oké. Dat wil je kennelijk.
Maar scheiden, nee.
Kom, we gaan. Sorry.
lk hou het hier voor gezien.
De verdeling regelen we zelf, we zijn volwassen.
lk hou het atelier, jij krijgt de galerie en de flat erboven.
Je snapt het duidelijk niet. lk wil scheiden. - Maar waarom?
We maken elk onze lijst met dingen en we tekenen.
leder verkoopt en houdt wat hij wil. Alleen de relatie verandert.
Jij ziet wie je wilt, je doet wat je wilt met wie je wilt.
Wat 'n lef. Nog even en ik ben de overspelige.
lk wil vrienden blijven.
We hadden nog geen ruzie, laten we dat zo houden.
Hoewel...
lk kan proberen je weer te versieren.
En ga jij je dochter vertellen dat je wilt scheiden?
Het is ook jouw dochter.
En je hoeft haar niets te zeggen. Zij raadde het me aan.
Wat? Carole?
Ja, Carole. Denk je soms dat ze nog een kleuter is?
Carole. Nu nog mooier.
En, zijn we de mooie natuur al beu?
lntegendeel, René. lk kom alleen wat spullen kopen.
Met de spieramen erbij? Staat uw auto ver?
Voor de deur. - lk handel het even af.
Kom je naar Tony z'n vernissage? - Wanneer?
Zaterdag. - Deze week?
Volgende week. ledereen zal er zijn. - lk zal proberen.
Als Tony hoort dat je in Parijs was en niet kwam... Toe !
Hij zal benieuwd zijn naar je mening.
Tot ziens, en bedankt. - Tot zaterdag.
lk kan niets beloven. Mijn auto staat wat verderop.
Daar ben je.
Fijn dat je kon komen.
Al rondgekeken? - Nee, ik ben er net.
Eerlijk je mening zeggen, hoor. - Beloofd.
We moeten eens samen lunchen en ons leven vertellen. Goed?
lk ga nu, mijn Japanse kopers wachten.
Sayonara.
Je bent er toch ! lk dacht dat je op het platteland zat.
Dank je. Jean-Etienne, dit is een heel goede vriend-schilder.
lk ben z'n leerlinge geweest. Jean-Etienne is fotograaf.
Hallo.
Hij had 't over de doeken van Tony. - O, en hoe vindt u ze?
Zijn fundamenteel talent als colorist komt eindelijk tot wasdom.
Zijn zwarten zijn prachtig.
Ze zijn buitengewoon lumineus. Regelrechte Caravaggio.
Sorry, ik kan even niet goed volgen.
Maar u laat vast licht schijnen in de duisternis.
Het zijn geëlektriseerde zwarten met subtiele moirés. Snapt u?
Ja, heel duidelijk.
Maar hoe komt u aan zo'n trefzeker oordeel?
Heel simpel. lk kijk, ik analyseer en geef mijn mening.
En wat denkt u? - Over Tony?
lk mag Tony heel graag, maar de tentoonstelling...
lk weet het niet. lk vind het een beetje...
nevelig. Dat is het, nevelig. Weet u wat een vriend onlangs zei?
Nee, maar ik ben benieuwd. - Dat er in de nevel niet veel te zien is.
Dat is een opvatting. Nogal oppervlakkig, net niet primitief.
De mijne is wat veeleisender, wat meer... - ln?
Precies. Kleur zien in de niet-kleurvlakken
waarbij je zwart niet als zwart ziet, maar als niet-wit.
Jean-Etienne... Kent u de dzie? - De tseu?
Nee, de dzie. - De tsu?
Een nieuwe beweging en u kent ze niet?
Natuurlijk wel, ik heb erover gehoord. Japans, he?
Helemaal niet. Dzie maait alles weg.
Wegmaaien? De artistieke antiwaarheid?
Helemaal niet. Wegmaaien, met een zeis.
De dzie snijdt, maait, verwijdert al het overbodige.
Onkruid en parasieten.
Alles. Begrijpt u? - Ja, ik begrijp het.
lk moet nu gaan, ik heb nog een afspraak.
We bellen nog, Magda. Bedankt dat je me voorstelde aan je vriend...
Vander Kwast. - Vander Kwast?
Ja, Vander Kwast. Zoals Vander Tuin... Vander Metser...
Of Vander Eikel.
Nee, maar... Wat bezielt je? Waarom maak je hem zo af?
Dat weet je best.
Zo'n verwaande blaaskaak. - Nou, je was niet mals.
lk ben 't hier beu. lk had niet moeten komen.
Vander Kwast, je overdrijft. - Vander Kwast overdrijft nooit.
Vander Kwast neemt je uit eten om je vervolgens z'n ware aard te laten zien.
Nou, wolvenzoon, je bent vroeger terug dan ik dacht.
Gelukkig heb ik niet getreuzeld. - Knap werk, bravo.
Er is nog werk, maar het meeste is gedaan. - Dat zie ik.
lk heb antieke rozen.
Niet die van het etiket, maar bijna. Met blauwige bloem.
Da's goed. lk zet ze wel op 'n andere plek.
lk heb al uitgeknobbeld waar. Je zal blij zijn.
Keuriger zo, he?
Nu nog wachten tot 't groeit.
En binnen is het net zo.
lk heb ze wel achter de vodden gezeten.
Vooral de elektricien. Je had Deruzeau moeten nemen.
Maar jij zei... - Dat ik hem niet mag, ja.
Maar voor wie geld heeft, is hij de beste.
Maar na lang aandringen leverde de ltaliaan toch behoorlijk werk.
Geen Deruzeau-kwaliteit, maar behoorlijk.
Gezien? Met zo'n T-stuk kun je drie slangen leggen.
Het had wel voeten in de aarde om de loodgieter zo ver te krijgen.
Maar ik ben als spoorman zo vaak uitgekafferd
dat ik nu anderen weet uit te kafferen. Kom mee naar binnen.
O ja !
Mooi, he? lk heb het graag netjes.
M'n doeken zullen er goed op uitkomen. - Dan verpest je het !
Mijn eigen werk, dat mag toch? - Natuurlijk.
Je bent hier thuis. Maar toch...
Hallo. - Dag, mevrouw.
Hier is pas geverfd. Zijn de kamers boven?
Goed zo, alles bijgelegd. - Da's m'n vrouw niet. Een jonge leerlinge.
Ze blijft enkele dagen. We zien wel. - Juist, ja.
Biertje? - Nee, water.
Ja, water. Je hebt gelijk.
En, de bedevaart naar Royan? - Wolvenzoon, was me dat stevig.
En de oceaan? - Wees gerust, die was er.
Met de mist konden we hem niet zien, maar we roken hem wel.
Het zout, de schelpen, de algen. We snoven alles goed op
en op het afgesproken tijdstip stapten we in de bus en kwamen voltallig thuis.
Ben je daar ook?
Rot op ! Ga naar huis, etterbakje !
lk ben laat, ik weet het. Wel drie uur.
lk wou de aardappelen vroeg schoffelen en ik kom in volle zon.
Wie verwijt je wat? - lkzelf.
Het is m'n schoonzoon. - De stomkop of de ander?
Ach, hij is stom, maar hij blijft familie. En nu is hij werkloos.
Daarom ben ik zo laat. Vanmorgen belt m'n dochter huilend op.
"Guy is ontslagen." Fraai begin van de dag.
Hij vindt wel wat anders. - Kijk jij geen tv?
Banen zijn zoals tijgers. Zogoed als niet te vinden.
Met wat wilskracht en enige capaciteit op enkele domeinen...
Hij heeft geen wilskracht noch capaciteiten op enig domein.
Winkelbewaker was z'n hoogste kunnen.
Drink wat om te bekomen.
En zelfs dat bewaken was lastig. Bij de sollicitatie was er een dictee.
Dat is smerig. - Ja. Ben je gek, dat is wijn.
Geef je me wijn? - Dit is geen wijn, dit is klassewijn.
Château L'Angélus 1982. Uit de kelder. Mijn vader wist wat leven was.
Hij is inderdaad lekker.
Ja, waarom niet.
Schilder je tegenwoordig buiten?
Hoe vind je het? - lk heb vandaag al genoeg problemen.
Een schilder heeft de blik en eerlijke mening van het publiek nodig. Van vrienden.
lk heb er geen verstand van. leder z'n smaak.
Omdat ik jou bezig zie en omdat 't veel werk is
zal het wel mooi zijn, maar vraag me niet waarom.
Ken je niemand bij de supermarkten?
Een paar caissieres. - Wees ernstig, alsjeblieft.
Zo meteen weet ik niets. Maar ik zal nadenken, beloofd.
Als ik een kans zie, kun je erop rekenen. - Bedankt.
Heel goed.
Alleen staat er niets op van wat je voor je ogen hebt.
Op de irissen na misschien. Maar verder...
Buiten schilder ik niet zozeer wat ik zie, dan wel wat ik fantaseer.
Maar ik ga wel uit van wat ik voor me heb.
Ach zo. Als je het zo bekijkt.
Toch gek om iets anders te schilderen dan wat je ziet.
Helemaal niet. Ken je Gérôme, de schilder?
Nou, nee.
Toen hij in Barbizon was... - Barbizon?
Ja, naast Fontainebleau. - O ja, Fontainebleau. Napoleon.
Precies, Napoleon.
Nou, daarnaast, in Barbizon, had je voor de oorlog schilders
die het bos in trokken en hun ezel onder de boomkruinen opstelden.
Ze schilderden de bomen, de rotsen, stroken licht.
Maar Gérôme was een expert van de Oriënt, de middeleeuwen.
Zelfs daar in het bos schilderde hij Moorse taferelen,
burchten, fonteinen, mozaieken. En alles heel precies.
Waarom ging hij dan naar buiten?
Omdat hij bij zijn vrienden wilde zijn.
Bij mij is het net zo. lk wil dichter bij jou zijn.
Voor de aardappelen is het te laat. lk begiet de courgettes.
Die schoonzoon van je is toch bewaker?
En dus sterk? - En koppig erbij. Wijkt nooit.
Waarom ontslaan ze hem? - Hem niet alleen. Ze sluiten.
Dan krijgt hij 'n mooie premie. - lntegendeel.
Een aalmoes. Waar komen ze daarmee?
Met hun sluitingen en ontslagen van tegenwoordig.
Als je destijds je werk kwijtraakte, vond je meteen wat anders.
Jongeren die ze vandaag ontslaan, staan op straat.
Voor 'n hele tijd en voor alles.
Kent dat exemplaar van jou iets van sport?
Voetbal. Hij mist geen wedstrijd.
Met z'n kont in de sofa, glaasje pastis en sigaretten.
Hij is officieel supporter.
Van PSG? - Nee, OM.
Marseille. Daar komt hij vandaan. Een inboorling.
Stefanini. Guy Stefanini.
Hij heeft het vooral voor Zidane.
Dan is ie niet stom, maar een speciaal geval.
Hij zegt dat hij zo z'n bedenkingen heeft bij Zizou z'n topsnelheid.
Nu dan, de courgettes...
Nu je er toch bent, haal je m'n sigaretten en m'n aansteker even?
Ze liggen bij de borden. - Oké, boss.
Hallo? Jacques-Henri?
Raad eens.
Aan je oren mankeert nog altijd niks, ouwe schurk.
Goed, prima. Met jou ook, hoop ik.
Zeg eens, doe je nog altijd het Parc des Princes?
Sorry. Hij vroeg zijn sigaretten.
Nou, neem ze dan.
Vander Tuin, zeg tegen Vander Kwast te stoppen met roken.
En dat een zwembad niet zou misstaan.
Misschien kun jij hem overtuigen. Goed?
lk zal het zeggen, ja.
Ze noemt me Vander Tuin. - Ja, en?
Dat heeft ze van jou. - Je wilde die naam.
Onder ons beiden. - lk zal haar vragen het te vergeten.
Je vraagt haar niemendal. - Maak je niet boos.
Zei ze niks anders?
Dat je moet stoppen met roken en dat ze een zwembad wil.
Vander Tuin, ik heb nieuws voor je.
Je schoonzoon moet zich overmorgen om 5 uur bij een vriend op kantoor melden.
Waarvoor? - Een baan.
De ordediensten in het Parc des Princes. - Dat bestaat niet !
Echt zijn domein. Ordehandhaving is mijn domein, zegt ie.
Zo zie je maar. Helemaal zijn domein.
Niet te geloven, wolvenzoon. Dat vergeet ik nooit.
Ach, gewoon 'n telefoontje. Maar hij moet 't wel handig spelen.
Mondje dicht over zijn club.
Het principe is simpel: PSG boven, OM onder.
lk prent het hem goed in. lk ga het goede nieuws vertellen.
Morgen breng ik een bloemkool voor je mee. En wat voor een !
Super, zonder poeders of troep. Privé-bloemkool.
lk breng ook foto's mee.
De courgettes begiet ik morgen. Het kan wachten.
Da's de schoonzoon.
Guy, die je gered hebt. Met m'n dochter.
Ze is wel mooi.
En de andere schoonzoon, de idioot. Zn motorhome
heeft hij helemaal zelf gebouwd.
Compleet met keuken, slaapplaats, elektriciteit, gas en zelfs een wc.
Niet te geloven.
Het is krap en klein, maar je bent er thuis.
Wat staat daar? - Akiléine.
Wat is dat? - Tegen zweetvoeten.
Hij had wat anders kunnen kiezen. - Hij kent iemand in het bedrijf.
Ze sloten een contract.
Hij voert de naam op zijn auto
en iedereen denkt dat hij 'n vertegenwoordiger is.
Hij stopt waar hij wil, zonder 'n camping te hoeven betalen. Slimme jongen.
Dat is Padirac.
De grotten, de grote stalactiet.
De vrouw had kou gevat in de kloof.
lJskoud was het daar.
Het oudje dat ziek werd in de bus. We dachten zelfs dat ze dood was.
Hoezo? - Ze bewoog niet meer.
Reboutot luisterde naar d'r hart. Stilte. En koud.
En Reboutot weet wat hij doet. Hij is EHBO'er.
En heeft ze het overleefd? - Geen idee.
Op die busreizen zeggen ze niet alles. Het zou klanten kosten.
Zo, de rest laat ik jullie rustig zelf bekijken.
Allemaal van Royan. Het begint met alle brandweerlui in de bus.
Ze slapen of zingen, soms zijn ze wat dronken. De chauffeur vaak ook.
En daarna zie je het strand. Lang is dat, zeg.
Met deze knop ga je vooruit, met de andere keer je terug.
lk moet ervandoor.
Die Vander Tuin is onbetaalbaar. - Noem hem zo niet.
Ben je er weer?
Ga naar huis, etterbakje. Vort !
lJsbergsla voor mevrouw Magda. - Zeg maar Magda.
Bij ons noem ik iedereen meneer en mevrouw. Behalve de collega's van het spoor.
Het is niet onaardig.
Het is leuk om zien.
Er ontbreken alleen mensen op. Katten, honden, vogels.
Kun je geen mensen schilderen?
Erger me niet ! Erger me niet, erger me niet.
lk kan schilderen wat ik wil. Op mijn manier.
Natuurlijk. Op jouw manier. Waarom niet?
Hoe dan ook... het is leuk om zien.
Dat heb je al gezegd. Waarom is het leuk om zien?
Jij bent de leraar, leg jij het uit. - Heb ik geen zin in.
Je voelt zoiets. Voelen, ervaren. Voor uitleg moet je bij experts zijn.
Voelen doe je met je hart. En hierbij voel ik niets. Noppes.
Waarom doe je het dan? - Het is een opdracht. Van tevoren betaald.
lk maak een meubel om tegen de muur te hangen.
Hoe leg ik schilderkunst uit?
Kunst die me raakt, tot tranen toe roert, die me verrukt.
Het staat zo hoog boven me. Onbereikbaar.
Maar het is prima zo vermits het al verkocht is.
Groot gelijk. Verkopen moet je doen. Waarom begin je geen galerie?
Hier, kies er eentje uit. - Daar heb ik geen geld voor.
lk geef het je.
Dat kan niet. - Betaal maar met groente.
Voor één doek van je heb ik 'n vrachtauto vol groente nodig.
Hier, voor thuis. - Nee.
Nee, het gaat niet. - Je vindt het dus niet mooi?
Dat is wat anders. lk vind het best mooi.
lk heb je aan het werk gezien, ik besef wat het is.
Maar de vrouw heeft 't nooit gezien. Hoe kan zij 't dan waarderen?
En het zou niet staan. Bij ons is het vrij klassiek.
Een paard op fluweel,
de Mont Saint-Michel, tekeningen van Lisou toen ze klein was.
Het zou afsteken.
En zo groot ! Het zou verwaand zijn.
De familie zou me Picasso gaan noemen.
Nee, bij jou is het op zijn plaats.
Of bij de mensen die het kopen, die... die...
Voel je je niet lekker?
Ga even zitten.
De leidingen. Soms laten ze het afweten.
lk haal een glas water. - Het gaat zo over.
En woensdag ga ik op controle.
De jaarlijkse controle. Cadeautje van het spoor.
Ze komen met een speciale bus. Alles erop en eraan.
Artsen, verpleegsters, apparaten.
Drink op.
Bekertjes om in te pissen, dossiers...
Maar ze zijn vooral goed voor de grote defecten. Longen, hart...
De ogen, als je het vraagt. Wat ik ga doen, want ik zie minder goed.
lk heb m'n zelfde bril al zo lang dat hij vol krassen zit.
Het gaat al beter.
Maar ik ga naar huis. - lk moet je betalen.
Welnee, volgende week. Twee weken. - Nee, nu.
Zoals je wilt. Het is voor moeder de vrouw. Zij doet de boekhouding.
Ze doet 't met enveloppen. Vakantie, kleren, cadeaus voor de kinderen...
Zeg dag van me tegen mevrouw Magda.
Gewoon Magda. En het zal tot ziens zijn.
Ach zo, waarom? - lk breng haar straks naar de trein.
Ze gaat enkele dagen bij haar zus. Haar zus, m'n neus.
Het is zo voorbij.
Zal ik haar toch dag gaan zeggen? - Welnee, geen zorg.
Oké, vooruit.
Zo, ik ben klaar.
Gaat Vander Tuin al weg? - Ja, hij is niet lekker.
lk zei je al hem niet zo te noemen.
Doe hem de groeten van me. Zullen we?
Ja, we gaan. Je haalt je trein heus wel.
Carole ! Kindje. Dat is een verrassing.
Als ik jou niet opzoek... M'n telefoonnummer verloren?
lk denk heus wel aan je. Heel vaak zelfs.
Dit is Charles. Charles, mijn vader.
Fijn kennis te maken. - Mooie auto.
Kom, we gaan wat drinken.
lk heb je moeder gezien. - Dat heeft ze verteld, ja.
Ga zitten.
Hier, schat.
ls het waar dat jij haar zei te scheiden? - Waar verzint ze het?
lk zei alleen dat het stom was samen te leven als je altijd ruziet.
lk wil niet scheiden. - Waarom behandel je haar dan zo?
We hoeven je vriend niet met onze zaken te vervelen.
Hij kan z'n aanstaande familie maar beter kennen.
O, want... - Ja. We gaan trouwen.
Dat kwam ik zeggen. En we willen die dag graag met jou vieren.
Dat is heel lief.
En wat doet u voor het vak? - Vastgoed.
En hoe oud bent u? - Bijna even oud als jij.
lk hou oprecht van uw dochter. - Dat zal wel. Maar jij?
lk bof, zoals Charles zegt, verliefd te zijn op 'n man als hij.
Hij heeft ervaring, kent het leven en weet wat hij wil.
Je moeder en ik zijn 25 jaar getrouwd. Hoe zijn jullie over 25 jaar?
Zeker jij, Charles. Als je m'n zegen wil... - lk wil niemendal.
lk kwam het alleen meedelen. Wat hierbij gebeurd is.
En ik heb spijt dat ik gekomen ben.
Kom, Charles. We houden hem niet langer op.
Je zult ook nooit veranderen.
Stom van me.
Alles oké?
Weer fit, ouwe schurk? - Topfit.
Ze hebben 'n gordel voor me gemaakt. Naar maat.
Een groot verband. Gratis.
lk zou 'n beginnende buikbreuk hebben.
De vrouw bracht ze op 't idee. Ze wist nog dat ik tien jaar geleden
ook al zo'n probleem met de leidingen had.
Ze wilden me al opereren toen iemand aan 'n breuk dacht.
Destijds had Lelouarn junior wat aan me gefrunnikt
en kon ik weer scheten laten zoals iedereen.
Kopje thee? - Geen thee meer, geen opwekkende middelen,
geen zetmeel, geen wild. lk heb 'n lijst, ellenlang.
En je haring? - Staat er niet bij.
En zelf bracht ik 't natuurlijk niet ter sprake.
Je hebt toch wat uitgekeken?
Naar? - De tuin. Begieten, de slakken...
Nee, heb ik niet aan gedacht.
ls er iets? Wat heb je? - Niks.
M'n dochter is langsgeweest. - Dan was je vast blij.
Niet erg lang. We kregen woorden.
Vijf of zes gieters... - Je luistert niet.
Mijn dochter is toch belangrijker dan... - lk luister wel.
Ze kwam praten over jou en haar moeder.
Nee. Ze was niet alleen. Ze had 'n vent bij zich.
Dertig jaar ouder. - Zoals jij en mevrouw Magda.
Nee, bij hen ligt 't anders. Ze gaan trouwen.
Hoe zou jij gereageerd hebben? Zeg nou zelf.
lk laat me niet op de tenen trappen door 'n kind.
Misschien. Maar waar ben je 't meest op gesteld, je tenen of je dochter?
O, kreeg je 't overlijdensbericht ook?
Hopelijk krijgen we de kunstenaar te zien, zei de weduwe.
lk ken die mensen niet.
Al zou ik Poileau niet licht vergeten.
Hoe vaak hoorde hij niet "Poil-oorwurm".
Lach niet met 'n overledene. Maar het is waar.
Toen de pastoor op z'n trouwdag vroeg:
"Juliette Beynard, neemt u Georges Poil..."
riep een jongen "Oor aangenaaid". Poil-oor aangenaaid.
De kerk lag in een deuk.
Je moet komen. - Het is aanlokkelijk.
Anders jaag je het halve dorp tegen je in het harnas.
Dat is de weduwe, Juliette.
Aardig dat u gekomen bent. Hij zou het op prijs gesteld hebben.
lk omhels je.
Hij is hier.
Gecondoleerd.
De burgemeester.
Door mijn verplichtingen kan ik de begrafenis van onze vriend helaas niet bijwonen,
daarom zeg ik nu even enkele woorden.
We zullen je missen, beste Poileau.
Je plotse heengaan heeft ons bedroefd,
ja, zelfs verbijsterd, Poileau.
Je was een toonbeeld van moed,
je vocht tegen de ziekte zonder je ooit gewonnen te geven, Poileau.
Je stierf discreet, zoals je geleefd hebt, Poileau.
Licht kun je de knol niet noemen.
lk heb 't gevoeld om 'm in de kruiwagen te hijsen.
Maar hij mag dan ook gezien worden. - Heb je je verband om?
Mijn gordel? Ja. Het is hinderlijk, maar het zal wel wennen.
Als ik je zo bij de prei zie, heb je een verkeerde houding. Je knelt je buik af.
Nee, een breuk krijg je van de inspanning.
Dat legde René Lelouarn me uit bij m'n eerste breuk.
Kwam door de sporen. 35 kilo per meter.
Met 'n handvol jongens versleepten we staven van wel 8 meter.
Als je dan nog twee lijntrekkers in je ploeg hebt,
weet je wel hoe laat 't is.
Maar René heeft me prima verzorgd.
Ga dan bij hem terug. - Hij is met pensioen. Nu is 't zijn nicht.
Het is een gave in de familie. Ze geven het door.
Maar de nicht kan niet aan René tippen.
En de ouwe was de allerbeste. Een klasse apart.
Maar hij is dood.
Pech.
"Goede gezondheid is nog geen eeuwigheid." Dat zei Bardagaud altijd.
Wie is dat? Nooit gekend. - Maar jawel.
Je lachte er zelfs om.
Hij denderde op z'n fiets de straat uit terwijl hij dring-dring riep.
O, was hij dat? - Dat was hij.
Hij is ook dood. Onder een auto beland.
Stak hij ook niet z'n rechterarm uit om dan links af te slaan?
Dan moest het vroeg of laat gebeuren.
Kan best zijn. Maar hij was niet stom. Slimmer dan velen.
Ongeschoolde mensen als ik waren trots op hem.
Als een vakbondsman op een politieke vergadering last had met een blaaskaak,
pakte Bardagaud hem voor ons netjes in.
Hij had zelf vakbondsman kunnen worden als hij niet zo verlegen was geweest.
Verlegen en aardig. Niet de beste combinatie om het laken naar je toe te halen.
Dat is waar.
Op z'n begrafenis zei de vakbondsman dat hij de eer van de arbeidersklasse was.
Wat zeg je me daar van? De eer van de arbeidersklasse.
Wat kun je nog meer verlangen? - Nog meer? Niets.
Gelukkig heeft hij niet geleden. Hij zag zichzelf niet doodgaan.
Bij sommigen sleept 't jaren aan. Beter in één keer dood.
Saluut en de kost. En je gaat in betere vorm naar de hemel.
Het moet vervelend zijn oud te worden.
Geloof jij in de hemel?
Ja en nee. Volgens mij zijn we voer voor de wormen.
Zijn de hengelaars blij mee.
Heb je pijn? - Nee, het is niks.
Nee, ben je gek !
Morgen zal het weer niet regenen.
Hoe weet je dat? - lk weet het, je zal het zien.
Hou je je weergeheimen voor jou?
Jij zegt ook niet wat je bekijkt als je schildert.
lk kijk naar de schaduwen die blauw-zwart worden
op het einde van de namiddag.
Dan weet je dat de zomer ten einde loopt
en dat de herfst in aantocht is.
Jij ziet verder dan ik.
ln augustus zijn de blauwen messcherp.
De schaduwen van de bomen lijken zelf bomen, de vlakken zijn afgelijnd.
lk luister wel, maar ik snap niet alles.
Om een landschap meer leven en eenheid te geven
moet je het verzachten met je blik, zei Bonnard, zoals een kind,
zonder de dingen te willen benoemen.
Je pompoen brengt me op een idee. - O ja?
lk ga de tuin schilderen. Alle groenten uit de tuin, maar dan groot.
Heel groot, zoals een Botero. Wat denk je?
Tja... - Vind je het niet leuk?
Erkenning van je kunnen.
Ja... Maar "groot", zeg je. Hoe groot?
Neem nu een radijs.
Je ziet de transparantie, de delicatesse, het ivoren binnenste.
De mensen weten niet wat ze eten. We moeten hun geheugen opfrissen.
Hier.
Eén keer proberen kan geen kwaad. - En als 't smaakt, doe je voort
en word je een dweil zoals Rémi Pontaziers de antiquair.
Vijf minuten om z'n sleutel in het slot te krijgen.
Hij zag eruit als 'n konijn met myxomatose.
Nee, feestelijk bedankt. Als er geen eerste keer is, komt er ook geen tweede.
Het schilderen kan de pot op. De pot !
lk ben het zat uren naar een doek te zitten staren
als een koe naar een trein.
lk voel me oud en stram als een versleten laars.
lk had geneeskunde moeten studeren en de apotheek overnemen.
Of psychiater worden.
Als je weet wat in andermans hoofd omgaat, zoek je niet wat in dat van jou omgaat.
En jij? Wat had jij willen worden?
Tuinman. lk weet niet wat ik beter had gekund of liever had gedaan.
En in de plaats ging ik bij het spoor. En niet aan de top.
Jaren ballast, in weer en wind.
Of het nu regende, sneeuwde of vroor dat het kraakte.
Het ergst is werken in 'n tunnel, 's nachts.
Daar is geen lol aan, dat kan ik je wel vertellen.
Zo'n zondag midden in de week vind ik niet leuk.
Het is niet prettig.
Leef verdomme toch eens.
Die groente is stom. Echt een achterlijk idee.
Restaurantkunst. En nog vegetarisch ook.
Het is jouw schuld. - Van mij?
Ja. Je had me moeten waarschuwen.
Je had moeten zeggen: "Je ontspoort, Vander Kwast."
lk ga terug naar het naakt.
De vrouw.
Dat is het.
En die griet...
Magda... "lk ga naar m'n zus."
Ze heeft 'n brede rug, die zus.
lk ken haar zus wel.
Een stompzinnige zogenaamde fotograaf van m'n voeten.
Jean-Etienne Vander Eikel.
Ze hebben wat met elkaar gerotzooid. lk dacht dat het uit was.
Maar nee, hoor. Die knul is een janker, een zuignap.
Hij heeft haar zogoed als gekneveld.
Mevrouw Magda heeft u toch liever. - Gewoon Magda, zei ik al.
Best mogelijk. Maar intussen ligt ze toch bij die dweil in bed.
Denk nu niet dat ik van haar hou. lk ben geen kind.
Geen seconde.
Liefde, stel je voor. Wat wil dat zeggen?
Jij hebt frisse lucht nodig in plaats van in je hol gif te liggen roken.
Kom op, overeind. Vooruit !
Je maakt me nog verkouden. - Welnee, je knapt er juist van op.
lk heb te veel prinsessenbonen gezet.
En te veel wortelen. En teveel tomaten.
Te veel van alles. - Je kunt ze inmaken.
Welja, inmaken. - De buurvrouw weet hoe 't moet.
Geef haar de helft voor de moeite. - Ze mag alles hebben.
Hoe kan ze dat nu aannemen? Ze heeft haar trots.
Die lui uit Parijs kennen geen waarden.
Eigenlijk is je terrein te groot. Mevrouw Magda had gelijk.
Een zwembad zou een flinke hap wegnemen.
En het is minder onderhoud. - Een zwembad?
Kom naar je courgettes kijken.
Toch wel grappig. Alsof er vingers aan groeien.
Soms werk je me op de zenuwen met je courgettes.
Vooral bij valavond.
Je zei dat 't niet zou regenen.
Morgen, zei ik. Over vanavond zei ik niks.
Kom op, vlugger, vlugger. Rennen, etterbakje.
Gezien? Mooi, he?
Nieuw? - Gisteren gekocht.
lk heb er geen verstand van, maar het is een knap ding. Blits.
En de tassen...
Die dragen we bij het spoor.
Word je niet nat onder. Als hij past, mag je hem hebben.
Ja, maar... - lk geef het graag.
Nou, jij bent snipverkouden.
"Stedeling, slappeling." Dat zei Bardagaud altijd.
Tja, als Bardagaud het zei...
Drie regendruppels en je bent geveld. ls de dokter geweest?
En? - Hij keek in m'n ogen, m'n keel,
en mat m'n bloeddruk. Dertig euro om te horen dat ik niks heb.
De jonge dokter? Die vindt nooit wat. Je vraagt je af of hij wel arts is.
Jammer dat Dr. Derival naar Bordeaux trok. Hij vond 't altijd.
Eén blik, tong, pols en een krabbel op je formulier
en hij was alweer de deur uit. Maar je had tenminste een ziekte.
lk ga je rozen tegen bladluis behandelen. Met de vlammenwerper.
Morgen ga ik even naar Parijs. Een afspraak.
Jammer. lk wou met je gaan hengelen.
De vrouw helpt de dochter verhuizen. Ze gaan groter wonen.
Ze blijft minstens drie dagen. Dan kan ik 'n lijntje uitwerpen.
Als ik terug ben, graag. De vissen kunnen zich maar beter gedragen.
Niet de vissen. De vis, enkelvoud. Een persoonlijke zaak.
Dat is regelrechte Moby Dick. - Een karper.
Een angstaanjagend beest als je het ziet.
Nou, je bent duidelijk niet lekker. - Niet erg.
Je buik? Je breuk?
lk geloof niet meer in 'n breuk.
lk breng je naar huis. - En mijn bromfiets?
Daar zorg ik wel voor.
Kun je opstaan? - Ja...
Nou ja... niet alleen. - Leun maar op mij.
Het gaat alweer beter.
Af en toe schiet het in m'n darmen.
Jezus, ik dacht dat ik een trap van een paard kreeg.
lk ben verstopt. Daarom geloof ik niet langer in die breuk.
Hoe lang ben je al verstopt?
Sinds zondag. lk ben het gewend. Tot een week.
Da's te lang. - Het gaat niet altijd zoals je wil.
Soms wel, soms niet.
Niks aan te doen. lk neem 'n ontstoppingsmiddel.
Vannacht twee keer. Zonder resultaat.
Heb je koorts? - lk stop dat ding niet graag in m'n...
Onder je tong kan ook. - Schoon is anders.
Je kunt 't met alcohol reinigen.
Nieuw is dat mijn buik keihard is.
Hard... Hoe hard?
Een beetje zoals een voetbal.
Het is alsof ik een messteek krijg.
Jij blijft hier slapen. De vrouw is niet thuis, zei je.
lk praat al zoals jij. "De vrouw".
Je moet weten wat het is. Morgen ga je mee naar Parijs.
lk heb niet eens 'n pyjama bij me. - Die halen we wel.
Een vriend van me is specialist. Een professor, geen halve veearts.
Hij zal je grondig onderzoeken. Radiografie, scanner...
Hij heeft ook 'n grote kurkentrekker. Morgenavond zijn we terug.
lk hoor nee te zeggen, maar ik heb er de kracht niet toe.
We brengen Lisou op de hoogte. Haar moeder belt regelmatig.
Da's mooi. Nabucco. - Hou jij van opera?
Nu sta ik paf. - leder z'n beurt.
Als ik lach, doet 't vreselijk pijn. - lk bel m'n vriend.
We vertrekken vanavond nog. Of nog beter, nu meteen.
Eerst m'n spullen halen.
O jee, hoeveel auto's rijden hier niet?
Zometeen rijdt iemand ons in de kont.
En dat zou erg ongelegen komen.
Met jou gaat het ook niet beter. We zijn 'n fraai stel.
Dus hier woon je? - Ja. Vind je het mooi?
Ja, het valt best mee.
Daar zul je prima liggen.
lk slaap overal. Als een roos. - Dat is goed.
Herken je haar niet? Je hebt haar al gezien.
O ja? Wie is het? - Magda.
Vijf jaar geleden. lk heb zo'n sterke periode gehad.
Dat is mijn vrouw, twintig jaar geleden.
Je houdt nog altijd van haar. - Ja.
lk denk het wel, ja.
lk haal lakens.
Zeg...
Mocht ik gek worden, en als je het niet erg vindt...
Niet om lastig te doen, maar als je kon... - Zeg maar.
Schilder iets voor me dat me na aan het hart ligt.
Wat dan?
Je kent mijn opvattingen... mijn smaak.
Het hoeft niet met fijne details. Gewoon wat kleur, dat ik 't weer weet.
lk zal proberen.
Welterusten, Vander Tuin.
Welterusten, Vander Kwast.
Zoveel auto's !
De laatste keer was 't veel minder erg. - Wanneer was dat?
Twintig jaar geleden.
Voor het vliegtuig naar Algerije. - Ben je naar Algerije geweest?
Ja, voor de vrouw.
Ze is een Kabylische.
Een Kabylische uit Kabylië. Op en top.
Ze is er alleen geboren.
Daarna kwam ze naar Frankrijk. Groot-Marseille.
Hoe heb je je vrouw leren kennen? - Op het bal.
lk dans niet en zij evenmin. Zo maakten we kennis.
Wat deed je op een bal als je niet danst?
Het bal van het spoor, afdeling Zuidwest.
Zij was schoonmaakster van reizigerwagons.
De werkroosters waren vreselijk.
lk van 's morgens tot 's avonds in de ballastploeg
en zij die vaak pas om middernacht begon. Of nog later.
Het kan ook zijn voordelen hebben.
We kregen wel twee dochters.
En beviel Algerije je?
Er is veel zand. - Het is toch een mooie reis.
Reis, reis... Die vliegtuigen...
Geef mij maar de trein. - Da's normaal bij een spoorman.
Als je in het vliegtuig zit, zit je erin.
En de schokken !
Zij zijn het gewend, maar ik...
Geen haartje was nog droog.
En ik had gedacht dat ik daarboven de helft van de wereld zou zien.
Welnee.
Wolken, wolken, wolken.
En erboven... zon, zon, zon.
Onze afspraak is vanmiddag pas. Hoe voel je je?
Niet te moe? - Nee, het gaat wel.
Dan wil ik je iets laten zien.
O ja? Wat wil je me laten zien? - De schilderkunst.
Mooi, he?
Kijk maar goed. Kijk.
De schaduwpartijen. Het licht.
Dat doek ken je. Het Vlot van de Medusa.
Ben je moe? - Een beetje wel, ja.
We gaan even zitten.
Hee, kijk. Dat ken ik.
Dat stond op de biljetten van 100 frank. - Da's waar.
De vrijheid die het volk leidt.
We hadden het thuis op een kalender.
We vonden het best mooi.
Maar kalenders veranderen elk jaar. En we hebben het weggegooid.
We gaan maar eens, je hebt genoeg schilderkunst gezien.
Kom.
Hier zul je het goed hebben. - Te goed.
Dat zal m'n ziekenfonds niet dekken. - Zit daar niet over in.
Men zei me dat je er was, maar ik had spreekuur.
Dag. - Dag, meneer.
Ziehier de patiënt dus. We zullen voor je vriend zorgen.
Vanmiddag een scanner en we bekijken hem langs alle kanten.
Evelyne brengt u naar uw kamer. - Komt u maar, meneer.
Ga alvast, ik kom zo.
Hij heeft darmproblemen. Gisteren viel hij zowat flauw. lk was in paniek.
En terecht. Paniek is de moeder van de veiligheid.
En het begin der rede. Stukken beter dan spijt, die vaak eeuwig is.
Jij bent ook vrolijk. Heel bemoedigend.
lk kom zo.
En? - lk moet je spreken.
lk heb hem vanmorgen moeten opereren.
Helaas kon ik niet veel anders doen dan hem weer dichtnaaien.
Het was te laat.
Er is niets meer aan te doen. Het spijt me.
Bedoel je dat het... - lk vrees van wel.
Hoeveel tijd heeft hij nog?
Onmogelijk te zeggen, maar niet erg lang, denk ik.
Kan ik hem zien?
Ja, hij is al even wakker. Hij is in zijn kamer.
Heb je het gezien? lk hang vol snoeren.
lk ben net een tv.
Maar de tijd begint lang te duren.
Nou ja, ik dood hem, zoals dat heet.
Tenzij het omgekeerd is en hij mij doodt.
Hoe laat ben je geopereerd? - Vanochtend heel vroeg.
De verpleegster kwam met een heel gevolg pelgrims...
en toen ik weer bijkwam, hadden ze m'n lade opengemaakt en weer dichtgedaan.
Hoe dan ook, ik voel niks meer, dus dat is goed.
Zoveel te beter.
Geef het nummer van je vrouw dat ik haar waarschuw.
Niet nodig. De schoonzoon is al geweest. Hij doet het.
Je moet hem gezien hebben, hij ging net weg.
Nee, ik heb er niet op gelet.
Je zou hem niet herkend hebben. Hij zit onder het verband.
O ja. lk dacht dat het een patiënt was.
Wat is er gebeurd?
Afgelopen zaterdag, in het Parc des Princes. PSG-OM.
Er was 'n knokpartij.
Hij wou zijn oude makkers sussen, maar was vergeten
dat hij een PSG-uniform droeg.
Ze hebben hem met z'n vijftienen afgetuigd. - De eikel.
Zeg dat wel.
lk heb goed nieuws. lk mag volgende week al naar huis.
Geweldig. lk kom je oppikken.
Die is voor jou.
Bij een nieuwe bromfiets hoort een nieuwe helm.
Dat hoefde niet.
Nu laat ik je rusten.
lk kom morgen terug. - Doe geen moeite.
Laat me maar even met rust.
De vrouw zal hier meteen staan als ze het hoort.
Ga nu maar. lk heb je genoeg gezien.
Bedankt, Vander Kwast. - Dag, Vander Tuin.
lk schrik me rot. - Sorry.
Wat doe jij hier? - lk was toevallig in de buurt.
Alles goed met je? - Ja.
Kom ik niet ongelegen? - Nee. Maar ik heb wel 'n afspraak.
Ach zo? - Met lrene.
Maar ik heb nog wel even. - Alles goed met lrene?
Ja, ze maakt het goed. - Waarom lach je?
Anders vraag je nooit naar anderen. En al helemaal niet naar lrene.
Je dochter.
Als ik afhaak, is het voor een uur. - Alles goed met haar?
Nou, zeg.
Ja, ze maakt het goed.
Heeft ze het je verteld?
Natuurlijk heeft ze het verteld.
lk heb dom gedaan. lk had niets mogen zeggen.
Per slot van rekening is het haar leven.
Hoe dan ook, of ik iets zeg of niet...
Vergis je niet. Je woorden tellen mee.
Ze heeft dan ook gebroken.
Omwille van mij?
Mogelijk. Wie zal het zeggen?
Je ziet er niet best uit.
Ben je ziek?
Nee, het gaat best. - Weet je het zeker?
lk bel lrene af.
Ze heeft mooie ogen, he? Het was niet gelogen.
Hou op. Je ergert meneer. - Erger ik je?
Nee. En u hebt inderdaad mooie ogen. - Dank u.
En hij heeft er verstand van.
Welke kleur hebben de ogen van jouw vrouw?
Weet je de kleur van haar ogen niet? - Hazelnootbruin, denk ik.
En hoe gaat het nu? - Beter.
Je hebt het weer goedgemaakt? - Juist. lk heb het weer goedgemaakt.
Des te beter.
Schei uit.
Nee, ik wil op m'n eigen benen naar binnen gaan.
We zijn verantwoordelijk tot bij u thuis. - Doe maar alsof ik er ben.
Dat risico mogen we niet nemen. - Maak u geen zorgen, ik regel het.
Hier ben ik.
lk ben niet kwaad dat ik thuis ben.
Dan laat ik je nu rusten. - U drinkt toch een kop koffie?
Goed idee. - Graag.
lk zei dat het interieur klassiek was.
Neemt u suiker? - Nee, dank u.
Het doet deugd thuis te zijn.
Heb je pijn?
Nee, het gaat wel. Da's normaal na een operatie.
We hebben je te veel vermoeid. Je moet rusten.
lk ga nu maar.
Over 'n week gaan we hengelen. Niet vergeten. - Geen gevaar toe.
Je gaat nu toch niet hengelen?
Dat zou onvoorzichtig zijn. - lk zal goed op hem passen.
lk ga nu maar. Doe geen moeite, ik vind het wel.
Dank u voor alles.
Het is schitterend. Hier kom ik schilderen.
Schitterend.
Niet te hard praten. En zo weinig mogelijk bewegen.
ls hij er, denk je? - Denken? lk weet het zeker.
Zoals de dood.
lk heb tijd gehad om daar aan te denken.
Dezelfde manieren als de grote karper in het water.
Hier ergens.
Je weet dat hij er is zonder hem te zien.
De dood is precies hetzelfde.
Stilzwijgend, maar met een enorme muil.
En als die opengaat, zit je er in voor je het weet.
Je bent dood. Meer niet.
Hoe vaak heb ik er in het ziekenhuis niet mee gespot.
lk heb de dood uitgekafferd.
En hij ging weer weg, zonder het te snappen. Hij is zo'n verzet niet gewend.
Maar hij weet dat hij uiteindelijk het laatste woord heeft.
Daar heb je hem.
De rotzak heeft me gehoord.
Kijk, hij lurkt aan de dobber.
Straks schiet hij onder ons door. Draai de sloep.
Draai de sloep ! Draai dan, idioot !
Kan ik helpen? - Het schepnet.
Vooruit... Rustig. Hou het eronder.
We hebben hem... We hebben hem.
lk haal hem naar binnen.
Hou het er goed onder.
Wolvenzoon !
Wacht...
Wacht... Stil, jij.
Zie je dat, die ogen?
Zie je hem kijken?
Zoals de dood.
Een en al boosaardigheid.
Dit is de derde keer dat ik hem vang.
En ook de laatste keer.
Vooruit.
Gooien we hem terug?
Vaarwel, knapperd.
Zul je het onthouden? De grootte, de kleur?
Ja, ik heb 'm goed bekeken. Thuis maak ik meteen een schets.
Voor je tuin moet je iemand anders nemen. - Dat kan wachten.
Tot ik weer spieren krijg? En 'n nieuw gat?
Nee, voor mij is het afgelopen. lk zoek wel iemand, jong en sterk.
ln de woonwijk zijn er genoeg die honger hebben.
lk kom gewoon af en toe kijken of alles oké is.
Voor de vrouw...
Kun je... haar portret maken?
Waarom zeg je altijd "de vrouw"? ls ze je vrouw niet?
Toch wel.
Maar zou je het kunnen? - lk wil best proberen. Maar haar ogen...
Voor de kleur kom ik je helpen.
Je geeft me toch ook een foto?
lk geef je een foto.
Verdomme.
Houdt u nu nog genoeg over? - lk had veel te veel.
Slaapt hij?
Hij is er niet.
ls hij niet thuis? - Hij is in z'n moestuin.
Dat is al te kras.
Waar is die? - Naast de spoorweg. Bij het station.
Waar alle spoormannen hun moestuin hebben. - lk ga erheen.
Het laatste tuintje rechts.
Excuseer me.
Zou ik nog één keer met hem naar Nice kunnen?
Dat zou leuk zijn, maar ik weet het niet.
Dank u.
Hallo ! Waar zit je? - Hier.
Achter de erwten.
Werk je nu liggend?
Een beetje bed-tuinieren, eigenlijk.
Liggend doet mijn buik niet zo'n pijn. - En je luistert naar Mozart?
O, is het Mozart?
Wist ik niet.
De radio houdt me wakker.
Als ik lig, dommel ik makkelijk in.
Af en toe draai ik me om en kijk naar de hemel.
Daar ga ik niet naartoe. lk zou er niet op mijn plaats zijn.
Naar onderen, daar ga ik heen.
Tussen de wortels. Daar weet ik de weg.
Voorlopig ben je boven de grond, niet eronder.
Als je batterij leeg raakt en je voelt ze verzwakken,
wen je aan het idee van uitdoven.
Je hebt nergens zin meer in. Zoals eten zonder eetlust.
Wat kom je je hier vermoeien?
Tuinieren is mijn leven.
Kijk.
lk denk niet dat ik ooit zulke mooie groente heb gehad.
Alsof ze het fijn vinden dat hun tuinman bij hen ligt.
Help je me overeind?
lk kom straks.
Sterkte.
lk zou willen dat je iets voor me schildert dat me na aan het hart ligt.
Het hoeft niet met fijne details,
gewoon wat kleur, dat ik het weer weet.
Een goede raad... Altijd een mes op zak hebben.
En een eindje touw.
Dat helpt je overal uit de nood. Vergeet het niet.